Από το 1978 έχουν εκτεθεί σε δύο Βραχοσκεπή στενόμακρα κελλιά τα σημαντικότερα κειμήλια της Μονής:
Χειρόγραφα, γραμμένα σε περγαμηνή και χαρτί, Σιγίλλια και έντυπα Εύαγγέλια.
Οι Κώδικες σε μεμβράνη(περγαμηνή) χρονολογούνται από τόν δέκατο εώς τον πρώιμο 15ο αι., ενώ οι χάρτινοι ανάγονται στους Βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους (13ος-19ος αι.). Εκτίθενται σημαντικά δείγματα κεντητικής τέχνης όπως λειτουργικά άμφια, χρυσοΰφαντα, μερικά στολισμένα με μαργαριτάρια, πούλιες και πετράδια, άλλα κεντημένα με χρυσοκλωστή και αργυρόνημα, τα περισσότερα έργα τού 18ου και 19ου αι., καθώς και εξαρτήματα τής Βαρύτιμης αμφίεσης
των αρχιερέων, όπως περίτεχνα δουλεμένες πόρπες για την στήριξη της Ιερατικής ζώνης, έργα διαφόρων
εργαστηρίων αργυροχοϊκής τέχνης τού 18ου και 19ου αι. Εγκόλπια, σταυροί, επίσης πολύτιμα εκκλησιαστικά
σκεύη για τις ανάγκες της λατρείας, σταυροί αγιασμού, ποτήρια μεταλήψεως, μυροδοχεία, δίσκοι για τό πρόσφορο και το αντίδωρο, κάδοι άγιασμού, κηροπήγια, καντήλια, θυμιατήρια, κ.ά.
Ξεχωριστή θέση μεταξύ των εκθεμάτων στό σκευοφυλάκιο έχουν:

Εύαγγελιστάριο χειρόγραφο σε μεμβράνη με λαμπρες μικρογραφίες σε χρυσό κάμπο, 11ου αι.
Εύαγγελιστάριο σε περγαμηνή με ιδιόμορφα, ποικιλόχρωμα αρχικά γράμματα, 13ου αι., πιθανώς από τήν Κάτω Ιταλία.
Το Σιγίλλιο του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου τού Β' τού Τρανού, του έτους 1583. Μεταξυ άλλων άναγράφεται: "...καί Βασιλική θεία χειρί και επιμελεία του μακαρίου και αοιδίμου βασιλέως κυρίου Αλεξίου του μεγάλου Κομνηνού ανηγέρθη εκ βάθρων και απηρτίσθη εις Μοναστήριον Βασιλικώς τε και μεγαλοπρεπώς".
Ευαγγέλιο έντυπο, σταχωμένο με άργυρο.
Επίχρυσο, περίτεχνα ποικιλμένο κάλυμμα από εργαστήριο του Πόντου, 18ος αί.

« Προηγούμενη σελίδα